Mij, mijzelf en ik.

Als klein kind was ik al graag creatief bezig. Zo begon ik al heel snel te tekenen, wat ik uiterst interessant vond. Toen ik wat ouder was, ging ik ook dingen ontwerpen. Er waren dagen dat ik urenlang schematische tekeningen maakte voor een houten auto bijvoorbeeld. Ik heb ook ooit mijn eigen sportschoenenmerk ontworpen, waarbij alle schoenen op dieren waren gebasseerd. Later begon ik ook instrument te spelen, eerst een tijdje de lier, daarna de blokfluit, tussendoor soms nog de piano, en later de gitaar. Al snel begon ik ook mijn eigen liedjes te maken, en zelf teksten te verzinnen. Op de basisschool schreef ik mijn eerste gedicht; Vrienden, Vrienden krijgt iedereen, als is hij ziek of breekt zijn been. vrienden zijn altijd bij je, en als vrienden echte keien. Vrienden zijn erg grappig, en als vrienden erg sappig.... -Vincent van Rooij, 10 jaar. Net als elk kind dat een beetje tekent, tekende ik al snel mijn eigen superhelden en superschurken. Wat resulteerde in het ontwerpen van een superschurk. Dus ging ik met de klei van moeders aan de slag en al snel had ik een mooie schurk van klei. Die heeft het ongeveer 4 maanden volgehouden, want toen kreeg ik het weer op mijn heupen. De nieuwe uitdaging was het maken van een clown van klei die op zijn rug ligt met zijn benen over elkaar en zijn handen achter zijn hoofd. Met wat hulp van moeders was ik al snel de hele trotse eigenaar van mijn eigen gemaakte clown van klei. Hierna groeide de nieuwsgierigheid naar het lichaam nog meer en al snel begon ik mijn handen te tekenen, of mijn spiegelbeeld. Ik keek steeds vaker naar de verhoudingen van het lichaam, waarom mocht een arm tenslotte niet net zo lang zijn als het been? Het creëren bleef doorgaan, van "uitvindingen", tot theorieën omtrent de maatschappij. Van kledingstukken, tot auto's en motors. Het tekenen bleef ook doorgaan, van zwanen en paarden, tot zus- en broerlief. Gedichten schrijven liep niet zo hard van stapel, en deed ik alleen bij feestelijke gelegenheden. Vooral sinterklaas was mijn drijfveer, want ik moest mijn moeder evenaren in haar dichtkunsten. Mijn moeder heeft vele talenten, maar enkele daarvan zijn tekenen en dichten. Na het VMBO ging ik elektrotechniek studeren, wat al snel eindigde in een jaar MBO voor niks. Niet mijn ding. Echter leerde ik hierdoor wel de nodige eigenschappen om op elektronisch niveau iets creatiever te worden. Ik ging tv’s, walkmans, computers, radio’s, auto’s en nog veel meer uit elkaar halen en weer terug in elkaar zetten. Ik kon niet goed leren via het boek, maar geef mij iets in mijn handen en ik kon alles maken wat ik zag. Gaf mij een potlood en ik tekende wat ik kon zien, gaf mij pen en papier en ik ging dichten over allerlei dagelijkse dingen. In 2006 ging ik naar het buitenland toe, waar ik bijna niets creatiefs meer deed, maar wel veel ging kijken naar andere mensen wanneer ze creatief bezig waren. Deze tijdelijke stop heeft me wel goed gedaan. Sinds mijn terugkomst ben ik weer aan het tekenen, dichten, muziek aan het maken, dingen ontwerpen en bedenken etc. Het leren en bestuderen van HTML, en het maken van een website was ook 1 van de uitdagingen die bij het creatief proces hoorde. Hele grote dank hiervoor gaat uit naar Eric-Jan voor al zijn hulp en ondersteuning in het maken van deze site. Voorlopig hoop ik nog een tijdlang mijn creaties te kunnen delen met de wereld.