Werken in het buitenland.

8 March, 2010

werken in het buitenland kan. leren in het buitenland kan ook. maar het is niet zomaar een kwestie van even ernaartoe gaan, en klaar. nederland heeft enkele landen onder haar beheer, zoals de nederlandse antillen. de ABC eilanden (Aruba Bonaire en Curacao) zijn eilanden die daarbij horen. dit zijn landen waar elke nederlander zo naartoe kan gaan, werk kan zoeken en kan gaan genieten. binnen europa geldt dit ook, elke europeaan kan in een ander europeaans land gaan werken, en daar leven. daar is niet bijzonder veel werk voor nodig. daarbuiten is het echter een ander verhaal. ikzelf heb ik 2.5 jaar lang de wereld rond gerezen, zoals te lezen is op de Mijn Reizen pagina, (ook te vinden onder het menu van "home"). in deze tijd heb ik veel van de wereld gezien, en op veel plekken ervaren hoe het voelt om daar te willen werken/leven. het is niet eenvoudig om geld te verdienen in een land waar je toerist bent. er zijn bepaalde regels omtrent werken. je moet onder andere belasting betalen, verzekerd zijn, een bank rekening hebben, en een vergunning hebben. mensen die in dat betreffende land werken hebben geen vergunning nodig. maar als toerist mag je simpelweg niet werken, ze kunnen zelfs al moeilijk doen over vrijwilligerswerk. als je wilt werken heb je daar een vergunnig voor nodig, dan ben je ook geen toerist meer. er zijn 2 algemene manieren hoe je dat kunt doen/krijgen. de "working holiday" visum, of de "werk vergunning" visum. working holiday visum. dit is een visum die je krijgt van de buitenlandse ambassade van dat land, of tijdens aankomen op het vliegveld. het is een visum waarin staat dat jij een toerist bent die WEL mag werken, onder voorwaarde dat jij je aan dezelfde regels houdt als de bevolking van dat land. je betaald dus belasting, hebt verzekering, en een bankrekening (soms zijn er nog meer regels, maar dat ligt aan het land). met dit visum mag je ook veel langer blijven dan als gewone toerist. zo mag je als toerist in nieuw zeeland niet langer blijven dan 3 maanden, maar met de working holiday visum mag je vaak een jaar blijven. soms zelfs 2 jaar. bepaalde landen hebben overeenkomsten waarbij je zelfs meerdere keren een working holiday visum kunt krijgen, terwijl je normaal maar 1 working holiday per land in je leven kunt krijgen. over het algemeen geld ook een maximale leeftijd van 29. landen zoals australië en china/japan hebben overeenkomsten dat ze 2 keer een working holiday van 1 jaar kunnen krijgen. werk vergunning. dit is wel de meest bekende vergunning die wij kennen. maar ook de moeilijkste om te krijgen. de werk vergunning is een vergunning die ervoor zorgt dat jij in dat land mag werken zolang jouw contract duurt. ikzelf heb 1 werk vergunning gehad voor nieuw zeeland, waarbij ik volgens immigratie 1 jaar lang mocht blijven in hun land om te werken (dit omdat mijn contract voor 1 jaar was). wanneer het contract verlengd word, moet je opnieuw een vergunning aanvragen. na meerdere jaren kun je residentie aanvragen, wat betekent dat je onbeperkt mag blijven en werken, maar je mag nog niet stemmen of aanspraak maken op rechten die de burgers daar hebben. wanneer je na (wederom) meerdere jaren burgerschap (citizenship) aanvraagt, word je volledig burger van dat land, en krijg je zelfs een paspoort van dat land. vanaf dan mag jij zeggen dat je een inwoner bent van dat land. hier gaan wel jaren overheen. voorbeeld van australië: na 3 jaar een werk vergunning te hebben gehad MAG je residentie aanvragen (wat een pijnlijk en irriterend lang process is met bergen van papier werk). mocht dit geaccepteerd worden, dan mag je na 5 jaar een burgerschap aanvragen, MOCHT dit ook geaccepteerd worden dan ben je volledig burger. om geaccepteerd te worden is veel nodig, soms heeeeeel veel. voor een working holiday zijn ze meestal vrij schappelijk, en begrijpen ze dat dit meestal gedaan word door backpackers. maar voor een werkvergunning word jouw verleden volledig binnenstebuiten gekeerd, en worden alle gegevens opgehaald. je moet een verklaring van goed gedrag regelen (uit je eigen land), je moet een politie rapport inzenden, je hele gezin moet opgegeven worden etc. bovendien MOET je een functie gaan bekleden die niet uitgevoerd kan worden een gemiddelde bewoner van dat land, en het moet een fulltime contract van minimaal 36 uur zijn EN vast zijn. voorbeeld uit india: daar moet je een onbepaalde tijd contract hebben van minimaal 40 per week, met een inkomen van minimaal (in verhouding omgerekend): 1500 euro bruto, daarnaast moet het iets zijn waar je een specifieke opleiding voor gedaan moet hebben op "hbo" niveau of hoger. het bedrijf moet vervolgens gaan uitleggen aan immigratie waarom jij dat werk wel kunt doen, en een ander persoon dat niet kan doen, en dat kost enorm veel overtuigingskracht, want je begint met een "nee" en door puur lullen moet je er een "ja" van maken. met andere woorden, je leven word echt vanaf elk oogpunt helemaal op z'n kop gezet, ze willen echt ALLES over je weten en je familie. gelukkig zijn hier ook experts voor. wanneer je wilt emigreren of in het buitenland werken kun je dit op 2 manieren doen. OF je laat het doen door het bedrijf (dit heeft voordeel dat de immigratie dit serieuzer neemt omdat het gaat over een industriël werkveld, en dat is goed voor de economie), of je schakelt een immigratie consulent in. dit laatste is het meest gebruikt, het zijn vaak mensen die zelf al bij immigratie hebben gewerkt en dus weten hoe het werkt. deze weg kost redelijk wat geld, want ze zijn niet goedkoop, maar het vergroot je succes enorm. ze begrijpen hoe immigratie werkt, wat ze nodig hebben, en ze weten precies hoe ze dingen kunnen typen op zo'n manier zodat iedereen er in trapt. mijn consulent in nieuw zeeland koste me ruim 2000 dollar om mijn zaken te regelen, maar ik kreeg mijn vergunning ook al voldeed ik niet aan alle eisen. vele mensen proberen het tevergeefs zelfstandig, en eindigen in bergen papierwerk en duizenden dollars zonder succes. de kosten zijn ook niet niks.... een beetje werk vergunning kost je al snel 1000 euro om aan te vragen (en dan heb je hem nog niet), dan komen er nog honderden euro's bij voor medisch onderzoek, papierwerken, en bergen van formulieren. je kunt eventueel ook een "special conditions work permit" aanvragen, maar dit is alleen weggelegd voor mensen met een bijzondere functie. mensen zoals artiesten (robbie williams, tiësto, madonna), hersen chirurgen, minister presidenten etc... dit zijn zulke specifieke beroepen die zo exclusief zijn op hoog niveau dat deze uitzonderingen kunnen aanvragen. deze mensen slaan het hele process over, en krijgen onmiddelijk OF burgerschap of residentie. er zijn ook andere vergunningen voor studenten, waarbij de student ook mag werken. hier geldt echter weer een compleet ander principe voor.

1 Reactie over “Werken in het buitenland.”

  • Vincent van de Berg says:

    Hoi Vincent ! (..naamgenoot!)

    Ik heb jaren gelden een stage in Curacaou verricht en dat ging echt super easy. Hoefde vrijwel niets te gaan regelen. Ideaal dus !

    Nadien (na afronden van mijn opleiding) ben ik ook gaan werken in het buitenland (Frankrijk). Ik wilde er blijven wonen en werken dus emigreren. In Zuid-Frankrijk ben ik mijn avaontuur begonnen dus kon in principe vrij makkelijk in de toeristische branche gaan werken. Dit heb ik niet gedaan omdat ik eerst eens wilde uitzoeken wat er nog meer mogelijk is. De enige kracht die je hebt (lees meerwaarde) is dat je als Nederlander in Frankrijk de talen spreek. Engels, Nederlands, Duits & Frans! Dat spreekt hen aan ! Het viel me dat veel buitenlanders aldaar een zwembad hadden en bedacht me hoe moeilijk het moet zijn voor zwembadtoeleveranciers om te communiceren met hen ! Daarom nam ik contact op met een dergelijk bedrijf en of hij nog mensen in de verkoop zocht. Binnen 2 weken kon ik er aan de slag.

    Dan denk je: Bon, das geregeld !

    Maar dan krijg je dus de bureaucratische rompslomp over je heen.

    Binnen EU mag je vrij werken maar dat wist mijn werkgever nog niet en zelfs bij een regionaal overheidsorgaan was dat een vraagteken. Door het overleggen van een vertaald document uit Nederland kon ik ‘bewijzen’ dat ik geen verblijfsvergunning hoefde aan te vragen. Dit is echt een lijdensweg,………..je moet in Frankrijk per sé een soor SOFInummer hebben anders mag je niet werken. Het duurde 2 maanden voor ik dat nummer had (ondertussen werkte ik al wel bij mijn baas).

    Maar goed ondanks al het geregel van papieren moet ik gewoon heel blij zijn dat ik vrijwel direct aan het werk kon.

    Inmiddels weet ik dat door de komst van internet het allemaal wel wat makkelijker is geworden maar ik blijf erbij. Ga je naar het buitenland: zoek naar jouw eigen pluspunt/meerwaarde t.o.v. je nieuwe landgenoten en ga daarmee aan de slag. Een website die daar aardig op in speelt is http://www.buitenland-werken.nl.

    Voor al degene die willen werken in het buitenland kan ik niet veel meer tips meegeven dan regel eerst het werk (ter plaatse of via internet) dan komt de rest wel vanzelf. Je nieuwe werkgever draagt er een steen(tje) aan bij !

    Succes allemaal!
    groetjes
    Vincent van de Berg

Laat een reactie achter

Ga naar boven.