therapie tijdens het “bezig zijn”

6 August, 2009

een tijdje terug was ik bij een hele goede oude vriendin van me. nadat we wat gegeten hadden, bood ik aan mee te helpen met de afwas. tijdens het afwassen begonnen we te praten. en het ene onderwerp ging over naar het andere, en soms wat serieuzer dan andere keren. maar hetgeen dat mij het meeste opviel, was dat ik tegen haar meer vertelde dan ik normaal deed bij wie dan ook. een week later belde een goede vriend mij op, hij zit momenteel in therapie vanwege zijn emotionele instabiliteit, en vroeg of ik een keer mee wou. als zoon van een neuro-psycholoog, en als bekende met de psychiatrische en psychologische wereld, zei ik uiteraard ja. toen ik daar zat, en het gesprek aanhoorde, viel mij 1 ding duidelijk op. dit werkte zo niet. de kamer was een grote kamer met donker tapijt, helder witte muren, en 1 middelmatig groot raam met bruine luxaflexxen. in het midden stond een stevige industriele tafel (zo eentje uit de kantine van de bouw), met aan 1 kant een luxe bureaustoel, en aan de andere kant 2 normale zwarte stoelen. in de hoek stond een mooie palm-achtige plant. toen het gesprek mijn kant op kwam, en ik betrokken werd in het onderwerp, schoot ik op slot. ik voelde me niet fijn, en kon niet openen tegenover de psycholoog. ik merkte ook aan mijn vriend dat hij stijf stond van de zenuwen. tenslotte stond ik op, en vroeg de psycholoog of ze misschien een keuken had. na de rare blik op haar gezicht gezien te hebben, legde ze mij uit waar de keuken was, haar ogen nog steeds vragend. ik liep naar de plek waar de keuken was, en pakte een stapel borden, bestek, glazen en kopjes. ik maakte deze allemaal vies, en liep terug naar de kamer. zonder de psycholoog aan te kijken, richte ik mij tot mijn vriend en zei "ik heb de keuken een beetje viesgemaakt, kun je mij even helpen met de spullen afwassen?". mijn vriend was dolblij dat hij die stijve witte kamer uit mocht, en dat hij even normaal kon ademen. ik keek de psycholoog aan, en vroeg of ze ook mee wou komen. aangekomen in de keuken begon ik eerst met de gebruikte zooi op te ruimen, terwijl mijn vriend de wasbak vol liet lopen, en de afwas sorteerde. de psycholoog bleef in de deuropening staan. het gesprek kwam vlot op gang, en van koetjes en kalfjes stuurde ik het gesprek naar hetzelfde onderwerp als het onderwerp dat we eerder besproken hadden in de spreek-kamer. terwijl mijn vriend zorgvuldig alles schoonmaakte met de borstel, en mij pestte door extra veel schuim op de borden te laten zitten, was ik een beetje aan het rondlopen terwijl ik de spullen afdroogde. de psycholoog bleef in de deuropening staan. na 10 minuten afwassen, had ik meer stof besproken met hem, en meer persoonlijke geheimen naar boven gehaald, dan die psycholoog in een half uur persen. tenslotte bedankte ik mijn vriend, schudde hem de hand, en terwijl ik langs de psycholoog liep overhandigde ik haar de theedoek. ik denk dat ze de hint wel begrepen had.

Laat een reactie achter

Ga naar boven.