Posts Tagged ‘nadenken’

Hulde aan mijn opa

Mijn opa heet Jan Merkx. Een man die niemand echt kent, maar door de hele wereld geroemd zou moeten worden. Een slecht begrepen man, met een lang verleden, die meer te bieden heeft dan vele van ons vandaag kunnen geven. Jan Merkx is een onbekend bijzondere man. Read the rest of this entry »

Waarom Geert Wilders goed is

dit gaat misschien wel 1 van de meest controversiële blogs worden tot nu toe 🙂 . iedereen haat geert wilders (nou ja.... een hoop mensen), een vriend van me zei ooit dat hij echt het gezwel van de politiek is. ik vind, dat geert noodzakelijk is voor de politiek.... en ik zal eens uitleggen waarom. op het einde bestaat er de kans dat u het nog met mij eens bent ook! Read the rest of this entry »

de mens in verhouding

ongeveer zo'n 230.000.000 jaar geleden begon de periode waarin de dinosauriërs ontwikkelde. het kan een miljoentje meer of minder zijn.. wat maakt het uit. even in verhouding: de huidige mens is ongeveer 100.000 jaar oud in zijn huidige vorm. de dinosauriërs hebben ongeveer 165.000.000 rondgewandeld..... wat zullen ze straks nog van ons vinden. Read the rest of this entry »

Idiocracy

idiocracy is een film gemaakt door mike judge in 2006. de film vertoont een wereldwijd fenomeen, de de-evolutie van de mens. we worden steeds dommer. maar hoe kan dat nou? Read the rest of this entry »

de herinnering van een oude man

ooit aan gedacht? een oude man van 80 jaar komt te overlijden. 80 jaar van leven verdwijnt in een oogwenk voor eeuwig. 80 jaar van dingen zien, proeven, meemaken..... alles weg in 1 hartklop. Read the rest of this entry »

zo jammer dat ze onbekend is

ook ik loop wel eens door de stad, doe boodschappen, wandel met de hond, sport, dans, ga uit etc.etc. allemaal dingen waarbij je vrijwel altijd mensen tegenkomt en/of ziet. op de sportschool en bij het dansen wat intiemer dan bij het wandelen met de hond, maar desalniettemin kom je altijd wel iemand tegen. en zo nu en dan kom je iemand tegen en denk je "wow... daar zou ik wel het ijs mee willen breken" (in deze context bedoel ik dus echt puur en alleen even contact maken, en niets dubbelzinnigs...). en ook al zou je weten wat je moest zeggen, het is toch moeilijk die stap te zetten. "wat zou ze wel niet van me denken als ik zomaar als onbekende een gesprek begin?". "heeft ze mij uberhaupt wel gezien?". "wat als ik mezelf nu helemaal voor lul zet?". slechts een kleine greep uit de dingen die je dan kunt denken. vandaag was 1 van die dagen, ik liep door de stad want ik had een paar tussenuren. ineens komt er een vrouw mijn richting in lopen, ik keek haar aan, zij keek mij aan. ze had echt die uitstraling van "ik ben de gangmaker op een feest" en "ik heb altijd zin in een feestje", kortom... gewoon iemand die het volledig uitstraald dat ze gezellig en leuk is. het is verbazingwekkend hoe langzaa, de tijd op zo'n moment kan gaan. daarnaast paste haar fysieke vormgeving vrij goed bij de positieve uitstraling die ik zag. maar dan? moet je dan soms hoi zeggen...? dan zegt ze gewoon hoi terug, en loopt ze verder. maar ik kan toch ook niet zomaar een gesprek beginnen met haar? stel nou dat zij hetzelfde denkt, maar niemand kan iets verzinnen om het ijs te breken? wetend dat dit nergens op zou uitdraaien, verbrak ik de grip van de tijd, en liep ik een winkel binnen. was nou net de ironie dat zij dezelfde winkel binnen liep. tot overmaat van ramp stond ze zelfs naast me bij de kassa. het leek allemaal wel alsof god zelf hier een aandeel in had, alsof hij stille hintjes probeerde te geven. maar meer dan een klein knikje van het hoofd kwam er niet. je gaat toch denken... stel nou dat deze meid mij voor de rest van mijn leven de gelukkigste man in de wereld had kunnen maken? stel dat het een super grote bitch was geweest....? wat nou als zij de ware was geweest voor mij, en ik liet haar lopen...? stel dat in die 5 minuten mijn volledige romantische toekomst op het spel stond... en dat ik haar heb laten gaan...? feit blijft, de kans dat ik haar ooit nog zie is bijzonder klein, en dan zou ik haar zelfs niet herkennen denk ik. en gelukkig weet ik niet wat ik mis, want ik zal nooit weten hoe het geweest had kunnen zijn. en wat niet weet, dat niet deert. toch ga je er soms weleens over nadenken, hoe ons leven volledig anders kan zijn door 1 juist getimed woord uit te spreken tegen die ene persoon.

hersen kraker qua liefde…

soms is het moeilijk om te weten wat je moet doen, of wat je moet kiezen. om dit uit te leggen pak ik er even een voorbeeld bij. een goede vriend van me heeft jarenlang een geweldige relatie gehad. echt helemaal het "sprookje" waar vele van ons hun hele leven naar zoeken. tot zij vreemdging, en het er flink inwreef. sindsdien vertrouwd hij vrouwen niet meer. wat ik persoonlijk ook heel goed kan begrijpen gezien de gang van zaken destijds. als hij nieuwe mensen leert kennen is hij altijd wantrouwend tegenover vrouwen. bij een nieuwe relatie, vertrouwd hij de vrouw helemaal niet. dit heeft tot nu toe geleid tot weinig vrouwelijke vrienden, en geen relatie. toch heeft deze man een vrouw gevonden die hij echt heel leuk vind. hij heeft haar beter leren kennen, en heeft er moeite voor gedaan, en er is ook wel duidelijk aangegeven door haar dat ze er zelf ook positief over denkt. maar wat moet hij nou doen? vroeg hij mij op een dag. tja... ik ben geen relatie specialist... dus ik vond het moeilijk objectief en gericht advies te geven aan hem. uiteindelijk kwamen we samen tot de theorie: als hij niet uit zich eigen bereid is om hiervoor naar de therapeut te gaan (vanwege zijn vertrouwens probleem naar vrouwen toe), dan is de liefde gewoon niet sterk genoeg, en heeft het toch geen zin. het uitgangspunt is dan, dat als je de ware vrouw tegenkomt, je vanzelf weet wat je moet doen, en welke stappen noodzakelijk zijn. echter kom ik hier toch op terug. liefde heeft tijd nodig om te groeien, en een trauma zoals hierboven omschreven, kan ertoe leiden dat deze persoon zijn gevoelens onderdrukt. hij is bang, en uit zelfverdediging onderdrukt hij onbewust de gevoelens die WEL in hem zitten, maar niet naar buiten kunnen. hierdoor voelt hij dus niet de liefde die hij eigenlijk in zich heeft. doordat zijn gevoelens onderdrukt kunnen worden, zal hij ook minder snel bereid zijn om grote stappen te maken om deze relatie naar een nieuw niveau te brengen. zelfs dan heeft liefde tijd nodig, het kan wekenlang duren voor iemand echt begint te beseffen hoe hevig verliefd ze zijn. ik heb zelf eens een relatie gehad waarin ik bij het begin dacht niets te voelen (als je jong bent ga je er dan toch voor), en na enkele weken werd ik zo hevig verliefd op haar dat we 7 maanden heel gelukkig zijn geweest. er zijn vele mogelijkheden of uitgangspunten in dit geval, en het is moeilijk om te weten welke de juiste is eengezien liefde ZO enorm veel variabelen kent. feit blijft, dat deze vriend heel goed moet beseffen dat hij een beslissing moet maken die invloed KAN hebben op de rest van zijn hele leven. dit KAN de vrouw zijn die hem super gelukkig maakt voor de rest van zijn leven, het kan ook een vrouw zijn die hij na 2 weken naar buiten schopt. het kan net zo goed zijn dat het een paar maanden goed blijft gaan en zij hem eruit schopt, of vreemdgaat of wat dan ook. hoe dan ook, zonder de toekomst te kennen, en zonder enige gegevens moet deze vent nu een beslissing maken die enorm veel factoren in de toekomst kan beinvloeden. na een hevige avond nadenken hierover, en zweten heb ik hem uiteindelijk opgebeld, en hetgeen gezegd dat iedereen zou moeten horen:  luister naar je hart! als je bij haar bent, en je kunt niet bedenken hoe je kunt leven zonder haar liefde en respect? ga er dan voor, ongeacht de risico's. zoals shakespeare heel wijs zei: "better to have loved and lost, then to have never loved at all".