Mijn Creaties.Com

er zijn mensen die hun hele leven een normaal leven leiden, maar waarbij het huwelijk na enkele jaren op de klippen loopt.

er zijn mensen waarbij het hele leven 1 grote strijd is, maar hun hele leven bij 1 persoon blijven.

er zijn ook mensen die niet eens weten wat een tv is, en nog nooit een auto hebben gezien.

wie is dan zieliger?

persoonlijk vind ik dit onzin.
iedereen heeft zijn eigen soort tegenslagen in het leven.
iemand die moeite heeft gehad met school, en een slechte baan heeft zou op liefdes gebied meer geluk hebben.
dat betekent gewoon dat hij academisch pech heeft gehad, en het daar moeilijk mee kan hebben.
iemand die zijn hele leven bij 1 vrouw is gebleven, en goede papieren heeft, maar op zijn 45ste gaat scheiden, heeft het ook niet makkelijk.

het is allemaal relatief, de ene heeft wat meer levens-ervaring op het ene gebied, de andere op het andere gebied.
bovendien kan de ene persoon beter tegen een bepaalde tegenslag, dan een ander.

ik heb het ook niet gemakkelijk gehad, academisch niet veel geluk, professioneel niet veel geluk, in de liefde nog minder geluk.
dat zijn moeilijke dingen voor mij.
maar sociaal gezien heb ik altijd geluk gehad, bovendien kan ik bijna alles met mijn handen wat ik maar kan verzinnen.
ik heb vrienden, hobbies, een coole hond, etc. alleen geen goede baan, en geen hoge opleiding.

ik ken ook iemand getrouwd was, nu gescheiden, slechte ervaringen met liefde en vrienden.
maar die persoon is academisch goed onderbouwd, en heeft een uitstekende baan.
financieel heeft hij altijd geluk gehad, en school was makkelijk voor hem, hij zuigt alles op als een spons.
maar hij is niet zo handig, geen vriendin meer, en vrienden hebben hem belazerd, en dat is moeilijk voor hem.

iedereen heeft dus zijn eigen strijden die hij moet vechten, en heeft zijn eigen voordelen en pluspunten die in zijn voordeel zijn.
niemand is dus zieliger dan een ander, ze zijn alleen zieliger op een bepaald gebied dan een ander.
en tegelijk ook beter op een ander gebied dan anderen.

waarom extra respect hebben voor scholieren die voltijd of deeltijd doen?

voltijders:

je zit gemiddeld zo’n 40 uur op school.
dat betekent dat doordeweeks je avonden voor je prive leven zijn.
en de weekenden vrij zijn.
nou, veel werken kun je niet.
ik ga er dus maar even vanuit dat iemand 2 avonden werkt, en op zaterdag.
2 avonden is 2 x 4 uur = 8 uur.
zaterdag = 8 uur.
16 uur per week, voor mij zou dan minimum inkomen 8 euro per uur zijn.
16 x 8 is = 128 x 4 = 512 per maand.
en dan kijken we even naar de onkonsten voor thuiswonenden.
zorg verzekering = (ongeveer) 100 euro.
huur (ook bij ouders vrij normaal) 150 euro.
school in termijnen = (ongeveer) 150 euro.
boekenlijst (ongeveer) 100 euro.
gemiddelde onkosten per maand: 500.
studie financiering is maximaal 307 euro.
512 – 500 = 12 + 307 = 319.
319 euro per maand om een leven te leiden, en om uit te gaan, kleren te kopen etc.etc….
dat valt lang niet mee.

deeltijders:

de voltijders hebben 40 uur per week om de stof van die week in zich op te zuigen.
de deeltijders hebben gemiddeld zo’n 6 tot 7 uur per week op school daar de tijd voor.
daarnaast werkt een voltijder meestsal fulltime, dus 40 uur.
dat geeft ze maar 5 dagen per week waarop ze enkele uren over hebben om te studeren.
bovendien hebben ze tijdens de zelfstudie geen steun van mede studenten en/of docenten.

de ene heeft dus het voordeel van de tijd en steun, maar weinig geld.
de ander heeft meer geld, maar minder tijd en steun.

het is maar net waar jij zelf behoefte aan hebt.
maar 1 ding is zeker, studenten moet je niet onderschatten, hun leven is niet alleen maar gevuld met feesten en drink partijen.

vorig jaar ging ik naar studie keuze begeleider.
via heb kon ik diverse testen doen, waarbij ik uiteindelijk een lijst zou krijgen met banen en studie keuzes die bij mij zouden passen.
meerdere malen kreeg ik te horen dat ik deeltijd moet kiezen.
dus koos ik voor deeltijd.

nu doe ik nog maar 1 week deeltijd, en nu al krijg ik te horen van mijn leraren dat ik bij voltijd had moeten zitten.
dat heeft wel voordelen, maar ook nadelen… dus dat valt ook niet mee.

uiteindelijk komt het erop neer dat de studie keuze begeleider vertelde dat deeltijd juist makkelijker en fijner is, en makkelijker voor iemand die al een tijdje niet in de banken heeft gezeten.
nu blijkt dus dat dat helemaal niet waar is, deeltijd is voor mensen die al werken, en die hun werk willen combineren met studeren.
iemand die assistent bedrijfsleider is, kan dan bedrijfsmanagement gaan doen, en daarmee zich een klein beetje omhoog werken en een beter salaris aantrekken.
bij deeltijd word er ongeveer 6 uur per week gegeven om te ondersteunen en te begeleiden en huiswerk te geven.

bij voltijd zit je ongeveer 40 uur per week op school, en in die 40 uur heb je begeleiding, ondersteuning en je werkt met mede studenten.
bovendien ga je een stuk langzamer en rustiger door de stof heen.
uiteindelijk: voltijd doet het wat rustiger aan door dezelfde stof in veel meer tijd te behandelen.
deeltijd is prima voor iemand die overdag leert met hetgene wat hij daarna leest in de boeken.

dus voor die 2 mensen in de wereld die dit inmiddels gelezen hebben…. bedenk heel goed wat je kiest.
en onderschat de zwaarte van deeltijd niet!

ooit gemerkt hoe die eerste date alles beinvloed?

ik ben ooit op een date geweest.
het was een heel leuk meisje dat ik een klein beetje kende.
we zagen elkaar vrij regelmatig, maar hadden nooit de tijd of de juiste omgeving om echt een normaal gesprek te kunnen voeren.
dus uiteindelijk raapte ik al mijn moed samen, en vroeg haar uit.

ze zei: “nee”.
uiteindelijk probeerde ik het nog een paar keer.
en na een aantal weken wachten, zei ze: “oke”.
de week voorafgaand op de date ging ik vrijwel elke dag de gehele dag wel 10 keer die date in mijn hoofd afspelen.
wat zou ze zeggen? wat zou ze leuk vinden? wat moet ik dan zeggen? zou ze mij dan leuk vinden?
uiteindelijk hadden we een geweldig leuke dag, maar ik ging alleen naar huis zonder lippenstift op mijn lippen.
niet eens lippenstift op mijn wang.
ik vraag me nog altijd af in hoeverre zij het eigenlijk zag als een date…

ik weet wel dat ik die hele dag mijn best deed om mijzelf goed neer te zetten.
ik sprak vriendelijk en complimenteus, ik had voor haar gekookt.
toen ik foto’s van haar zag in een plakboek viel mijn mond open van de schoonheid die ik op de foto’s zag.
en zonder te blozen gaf ik haar het compliment dat ze adembenemend was.
we hebben urenlang gepraat, en ik dacht echt dat dit geweldig goed ging.
ik was vrij zeker van mijn zaak.
toch kwam er nooit een doorslaggevend moment…

ik lag er die nacht urenlang wakker van, wat had ik fout gedaan?

ik zag haar nog regelmatig op die publiekelijke plek voor een aan tal maanden, en er is eigenlijk nooit echt iets uit voort gekomen.
en ik denk niet eens dat ze enig idee heeft dat die leuke middag voor mij een date was.
het is soms toch een beetje hard om te zien hoe makkelijk je alles kunt verpesten door 1 foute opmerking te maken.
1 klein foutje tijdens een date, en ALLES kan volledig in het water lopen.
1 goede opmerking, kan ook alles maken.
en dan word het nog ironischer wanneer je gaat realiseren dat die meid het nooit als een date heeft gezien, en waarschijnlijk nooit heeft geweten/weet wat ik voor haar voelde destijds.
wat ironisch dat iemands volledige toekomst, en zijn/haar romantische wereld volledig in de balans staat tijdens die ene eerste date.
die date?
die maakt of breekt.

onlangs werd ik via via herrinert aan iets dat vroeger is gebeurt.
dit bleek een goed onderwerp voor mijn blog te zijn.

in argentinië kende ik een oudere vrouw die maria heette.
zij had een miskraam gehad.
in haar (en mijn) mening, 1 van de allerergste dingen die een vrouw ooit kan overkomen.
en tegelijk iets wat geen enkele man op aarde ooit zelf kan meemaken zoals een vrouw dat voelt.

om niet in details te treden heb ik een heel goed idee hoe dit voelt.
maar zeg dit tegen een vrouw, en ze gelooft je toch niet.
maria geloofde dit ook niet.
ze geloofde best dat ik naar haar kon luisteren, en dat ik een gesprek hierover kon voeren, maar ik zou haar niet kunnen begrijpen of aan kunnen voelen.
sinds haar miskraam was ze al jaren op zoek naar een vent die ooit zou begrijpen wat ze heeft meegemaakt.
en zo koppig als ik ben zei ik “als een man erover kan praten zoals een vrouw het voelt, dan bewijst dat, dat de man begrijpt wat de vrouw voelt”.
maria was het daar mee eens, maar had dit nog nooit meegemaakt.
ik denk dat ik haar eindelijk eens heb laten inzien dat het wel mogelijk is.

in het menu hierboven zie je “gedichten”.
ga naar die pagina, en lees “ongeboren kindje”.
lees eventueel daarna “het leven na een ongeboren kind”.
tot nu toe heb ik van 2 vrouwen te horen gekregen dat dit precies is zoals zij zich destijds voelde (zo leer je anderen ook ineens kennen…).
en 1 heb ik viavia gevraagd of ze haar mening wil geven.
een aantal andere vrouwen hebben verteld dat ze het best hadden gelooft, als ik had gezegd dat een vrouw dit heeft getypt.
een beter compliment kan ik niet krijgen.
naast het feit dat dit gewoon een belangrijk onderwerp is, en heel serieus genomen moet worden, wil ik hier ook mee duidelijk maken dat ik het begrijp.
ook al ben ik een man, betekent het niet dat ik me niet kan inleven in de gevoelens van een vrouw, en ik heb meer te bieden dan een bol hoofd, wat tattoo’s en wat piercings.

van buiten stel ik misschien niet indrukwekkend veel voor, maar dat maak ik ruimschoots goed met innerlijk.
en in hoeverre ik met dit onderwerp zelf te maken heb gehad… de mensen die dat moeten weten die weten dat.

een rare gedachte…

vandaag is het 1 jaar geleden dat ik uit het vliegtuig stapte en na 2.5 jaar eindelijk weer eens voet zette op nederlandse bodem.
wat een rare gedachte ik nu bij mijn moeder in de auto zat te vertellen over alles wat ik meegemaakt heb.
Over die keer dat ik gedoucht heb onder een waterval, of die keer dat ik gebeten werd door een salamander, en hem toen opgegeten heb.
over de survival trucjes die ik geleerd had, over de romantische zons ondergangen die ik alleen heb bewonderd, en over de wilde dieren die ik op meters afstand in levende lijve heb gezien.
en dat ik in bijna elke taal wel een blauwtje gelopen heb hahaha… jaja.. alcohol is zelfs in een andere cultuur slecht voor het gedrag van mannen.
wel in het engels natuurlijk, watn ik had al 2.5 jaar geen woord nederlands gesproken.

ik mis het wel, die vrijheid, die heerlijke geur van leven, actie en spanning.
elke dag een nieuw avontuur, nooit zorgen maken om iets, leven van de aarde zelf.
en uiteraard al mijn vrienden en vriendinnen die ik over maakte.
meer namen dan in dit scherm passen, maar allemaal een deel van mijn avontuur en mijn reis.

3.5 jaar geleden stapte ik als 22 jarig broekie helemaal alleen op het vliegtuig, in een dramatische wegloop actie.
1 jaar geleden stapte ik weer uit het vliegtuig als een gezonde sterke vent die meer op zijn mars heeft dan je van buiten kunt zien.
niet de beste actie in mijn leven, maar wel 1tje waar ik nog jaaaaaaarenlang verhalen over kan vertellen.

aan alle wereldbewoners die ik ooit heb ontmoet zeg ik dan ook; ik mis jullie!

hoe zit dat nou, je wil in een bepaald gebied werken, maar je hebt er nog geen ervaring in.
nou, grote kans dat je het heel moeilijk gaat krijgen.

als je kijkt naar de wat grotere vacature sites die momenteel actief zijn, dan zal je snel opvallen dat men overal minimaal 1 jaar ervaring zoekt.
en als je dan nog niet bijzonder veel ervaring hebt in een bepaalde gebied… dan word het erg moeilijk.
persoonlijk ben ik echt een goede leiding gevende, ik begrijp dat andere mensen anders denken, en begrijp de verschillen tussen de mening van de werknemers, en de eisen van de werkgever.
ik heb hier ook ervaring mee, en dat is me altijd goed vergaan, toch is het onwaarschijnlijk dat ik hier succes mee zal boeken.
want elke werkgever waar ik op af stap zegt dan, sorry knul… ik zoek iemand met ervaring.

maar als niemand mij uitgebreide ervaring wil laten opdoen, hoe kom ik dan aan die ervaring?
hoe krijg ik het dan voor elkaar om ooit zo’n functie te krijgen?

zelfs simpelweg een juiste opleiding volgen is vaak neit genoeg hiervoor.
ik doe bedrijfsmanagement, en daarbij komt heel veel aan bod, marketing, bedrijfskunde, economie, administratie etc.etc.
toch, als ik met die gegevens voor een administratieve functie solliciteer, dan kan ik het op zich wel vergeten.
dus wat willen ze nou eigenlijk?

nou wat ze willen…. is eigenlijk gewoon de beste kandidaat voor het minste geld.
als een bedrijf het voor het kiezen had, dan zouden ze iemand voor minimum loon willen hebben die professioneel/universitair werk levert.
tenslotte neem je iemand in dienst om werk te doen waardoor jouw bedrijf nog meer geld kan verdienen.
dus de opbrengsten van die persoon moeten hoger zijn dan de kosten van die persoon.
dus de uitdaging word dan om iemand in te kunnen huren die NIET teveel kost, maar wel goed en perfect werk kan leveren.
dus in weze…. is het gedrag van de werkgevers heel goed te begrijpen, en zelfs logisch/normaal.
alleen vind de algemene solliciterende persoon dit niet altijd even tof.

al een tijdje heb ik flink moeite met het vinden van een baan.
daarmee ben ik zeker niet de enige nederlander.

toch vind ik dat ik een vrij goed systeem heb.
ik ga elke maandag alle uitzendbureaus langs, en doe zoveel mogelijk sollicitaties, daarnaast type ik voor elk bedrijf een aparte brief.
ik pas zelf mijn CV aan voor elk bedrijf waar ik hem naar stuur.
dan ga ik ook nog het telefoonboek langs om bedrijven te zoeken die leuk klinken, en daar solliciteer ik dan maar.

toch niet veel succes mee gehad.

en dan ineens krijg je ‘s ochtends een telefoontje voor een dag werk.
en een half uur later een telefoontje over een mogelijke baan voor langere tijd.
en enkele uren later nog een telefoontje over een vacature bij een leuk bedrijf.

zo heb je tijden lang helemaal niets, en zo ineens vallen er 3 banen in je schoot.
nu even afwachten waar ik aangenomen word, en dan meteen maandag de hele dag school.

vandaag mijn introductie dag gehad op school.

altijd leuk, nieuwe leraren, nieuwe klasgenoten, nieuwe systemen, nieuwe hoop.
wat mij opviel is dat de verschillen onderling gigantisch zijn.
zo bleek 1 van de klasgenoten eigen baas te zijn die nu beter wil leren om zijn bedrijf te runnen.
er liep ook een jongen tussen die net 22 was geworden, en zijn mbo opleiding niet leuk genoeg vond.
er zat naast mij een 45 jarige vrouw die eens wat meer wou leren dan strijken en afwassen.

ik kan nu eigenlijk al niet wachten om te zien wie er straks allemaal een papiertje gaat halen over 4 jaar.
ik hoop dat diversiteit tegen die tijd nog steeds net zo groot is als ik nu opmerkte.

ik hoop voornamelijk dat ik er dan zelf ook nog bij ben.

vanmorgen kreeg ik bezoek van een oude school vriend.

we hebben weleens contact via mail, of hyves, maar zelden zien we elkaar.
nou was hij zondag op een blind-date gegaan, en hadden we dus een reden om af te spreken.
zelf had ik vanmorgen een sollicitaite gesprek gehad.

we zaten wat te praten, en ik kon maar niet voorbij de gedachte dat een date erg veel lijkt op een sollicitatie.
even wat feitjes op een rijtje.

er zijn meer werk-zoekende dan er banen zijn momenteel.
         er zijn meer vrouw-zoekende mannen dan er man-zoekende vrouwen zijn momenteel.
het gaat allemaal om de eerste indruk.
        het gaat allemaal om de eerste indruk.
een bedrijf gaat kandidaten af, op zoek naar de meest geschikte persoon.
       een vrouw gaat alle kandidaten af, op zoek naar de meest geschikte man.
ze willen meer weten over je verleden, en dat eventueel tegen je gebruiken.
       een vrouw wil meer weten over je verleden, en dat eventueel tegen je gebruiken.
een bedrijf zal altijd oppervlakkig blijven in het begin, waarna de relatie verbeterd.
       een vrouw zal altijd oppervlakkig zijn in het begin, waarna de relatie verbeterd.
een bedrijf kan weleens iemand afwijzen, en daar later toch spijt van krijgen.
      een vrouw kan weleens iemand afwijzen, en daar later toch spijt van krijgen.
een bedrijf gaat een bepaalde verplichting met je aan, en je mag daar neit van af wijken.
       een vrouw gaat een bepaalde verplichting met je aan, en je mag daar niet van afwijken.
een bedrijf stelt het niet op prijs als jij vertelt dat je bij heel veel bedrijven solliciteert.
      een vrouw stelt het niet op prijs als jij vertelt dat je met heel veel vrouwen date.
binnen een bedrijf kan ALLES dat je zegt tegen je gebruikt worden.
      binnen een relatie kan alles dat je zegt tegen je gebruikt worden.
jij moet soms dingen voor het bedrijf doen die je niet zo leuk vind, maar nooit andersom.
       je moet soms voor je vrouw dingen doen die je niet zo leuk vind, maar zelden andersom.
je moet je goed aan de regels houden.
        je moet je goed aan de regels houden.
bij een date sollicitatie gesprek ben je eigenlijk jezelf aan het verkopen.
        bij een dat ben je eigenlijk jezelf aan het verkopen.
je weet bij een sollicitatie zelden of je meteen aangenomen bent of niet.
         bij een date weet je zelden meteen of je succes hebt geboekt of niet.
bedrijven kunnen soms onbegrijpelijk zijn.
        vrouwen kunnen soms onbegrijpelijk zijn.

en zo kan ik nog wel even doorgaan.
er is 1 groot verschil, bedrijven gebruiken vaak uitzendbureau’s, vrouwen hebben zoiets niet.
ooh wacht… dat hebben ze wel, ze noemen het “dates-sites”.
het is eigenlijk wel grappig om te zien hoeveel overeenkomsten er zitten tussen het vinden van een goede baan, en die proberen te krijgen…. en het vinden van een leuke meid, en die proberen te versieren.
in beide gevallen weet je nooit hoe het zal gaan, en kun je soms lelijk op je bek gaan.