Ouderen praten niet.

6 June, 2010

het valt me regelmatig op, hoe ouder mensen worden hoe minder ze durven te praten. niet zomaar een gesprek voeren, ik bedoel nu echte openhartige gesprekken voeren. wanneer men jong is wordt er vaak veel gepraat. zo praatte ik al de oren van iedereens lijf. en dit is ook belangrijk, kinderen moeten zich leren uitdrukken. bovendien geeft dit de ouders een kans om meer te leren over hun kind, en hun kind voelt zich serieus genomen. ook rond de pubertijd is het belangrijk dat we goed met elkaar praten. andere mensen kunnen niet ruiken wat er in je hoofd omgaat. ook zijn er kinderen die zich rot voelen, en dit uiten door hierover te praten. en hoe ouder mensen worden, hoe minder ze dat doen. eigenlijk heel jammer want juist nu word het heel belangrijk dat we goed communiceren met elkaar. een vriendin van mij vertelde laatst dat zij en haar vriendin uit elkaar groeien. die vrriendin van haar heeft nu kinderen, en zij nog niet. hierdoor merken ze dat de relatie minder wordt.... wat ze erg jammer vind. ze zit er heel erg mee dat ze haar vriendin straks kwijtraakt na 20 jaar vriendschap. toen ik zei "heb je dat weleens verteld", toen keek ze me heel raar aan. in het daarop volgende gesprek werd ik weer eens met mijn neus in de feiten gedrukt dat mensen niet meer praten wanneer ze ouder zijn. waarom niet? als je bang bent dat je vriendschap met iemand verwatert.... waarom zou je die persoon dan niet vertellen hoe je je daarbij voelt? denk eens even verder na.... mensen hebben meestal ruzie door miscommunicatie. in sommige gevallen gaan mensen dan naar een psycholoog of psychiater om het probleem op te lossen. die psych gaat met die mensen praten, en in de meeste gevallen hoor je de zin "vertel eens hoe je je daarbij voelt" regelmatig door de kamer gaan. wanneer beide partijen dan vertellen hoe ze zich voelen bij bepaalde situaties, dan kan de ander leren dat de ruzie niet gaat om een stom onderwerp, maar dat de ruzie eigenlijk diepere wortels heeft. de ruzie wordt in veel gevallen geboren uit frustratie over een totaal ander onderwerp. door met elkaar te praten kun je de ander een blik in jouw hoofd geven, waarbij de ander kan leren dat diegene zich rot voelt. stel: een koppel heeft het druk, de man werkt erg veel en de vrouw in het koppel doet veel van het huishouden. eigenlijk vindt de vrouw het vreselijk dat ze elkaar zo weinig zien, maar dat verteld ze de man niet. tijdens het late avondeten geeft de man commentaar op de staat van het huishouden, de vrouw wordt hier boos om. er ontstaat een flinke ruzie tussen de 2 mensen, men denkt dat dit om het huishouden gaat. vervolgens probeert men een oplossing te bedenken, zoals een schoonmaker in huis nemen. een paar dagen gaat het goed, tot er wederom een ruzie onstaat om een klein lullig onderwerp. het koppel besluit naar een psycholoog te gaan, om het probleem op te lossen. hier ontdekt de man pas dat de vrouw zo prikkelig is omdat de man nooit thuis is. ze houdt van hem, en ze wil meer tijd met hem doorbrengen.......... ze wil liefde en aandacht. in dit voorbeeld had men veel geruzie, en een dure psych kunnen voorkomen door in het begin te zeggen wat er aan de hand was. wie kan nog het aantal keer tellen dat mama zei "wat is er?". en dat jij dan als kindje begon te vertellen waarom je je zo voelt. waar is dat gebleven? waar is ons communicatie probleem begonnen? wij mensen denken dat we zo ver ontwikkeld zijn, maar we kunnen niet eens met elkaar praten. ik en mijn beste vriend zijn behoorlijk uit elkaar gegroeid, hij woont op zichzelf, ik ook. we hebben beide onze eigen hobby's en inmiddels ook onze eigen vrienden. eigenlijk vindt ik het heel erg dat we uit elkaar groeien, en heel lang geleden heb ik ook ooit tegen hem gezegd "ik baal ervan dat we uit elkaar groeien, want niemand kent me zoals jij... bij jou kan ik tenminste terecht over elk onderwerp". hij begreep dit, maar een relatie kun je niet sturen. een vriendschap gaat zoals die gaat..... en pas wanneer je gewoon jezelf bent, en de vriendschap gewoon lekker zijn eigen weg laat gaan kun jij begrijpen waar de vriendschap heen gaat. in mijn situatie waren het 2 mannen tegenover elkaar, wat toch wel voor een ongemakkelijke sfeer zorgt. desalniettemin ben ik blij dat ik het gezegd heb, want nu begrijpt hij zelf ook dat de vriendschap niet verloren gaat omdat 1 van ons er met de pet naar gooide.... de vriendschap is gewoon verloren gegaan omdat we beide een andere kant op gingen in het leven. wij vinden communicatie zo belangrijk.... mobieltjes, email, fax, sms, mms, msn, chat, blogs, krabbels, post, kaartjes etc.etc.etc. maar met al die middelen kunnen we nog steeds niet met elkaar praten... erg jammer, en erg vervelend... veel relaties en ruzies zouden gered kunnen worden door met elkaar te praten.

Laat een reactie achter

Ga naar boven.