Onzekere mensen zijn onbetrouwbaar

24 March, 2011

Iedereen heeft er weleens last van, onzekerheid. Het moment waarop je even niet goed weet wat te doen, wat te zeggen of wat de ander verwacht/wil. Soms is het zelfs zo erg dat je de waarheid niet durft te vertellen. Maar door jouw onzekerheid wordt jij een onbetrouwbare factor, waarom? Lees verder. Stel; je bent aan het chatten met een goede vriend of vriendin. Die persoon zegt tijdens het gesprek “zal ik vanavond langskomen?” maar jij hebt daar eigenlijk niet zo’n zin in. Die andere persoon is soms nogal vermoeiend, en je hebt vandaag eigenlijk gewoon geen zin in hem/haar. Dus je bedenkt een goede smoes “ik heb heel erge hoofdpijn, misschien een andere keer”. Als je de waarheid vertelt zou het moeten zijn: “ik heb vandaag niet zo’n in je”. Kortom, die smoes die jij bedenkt is een leugen, je hebt gelogen tegen je vriend/vriendin. Wat voor vriend/vriendin ben je als je bereid bent om te liegen tegen de ander? Ander voorbeeld; je tante, die kunstenaar probeert te zijn, vraagt of je een keer wilt komen helpen met klussen. Na een hele middag hard werken is het tijd om naar huis te gaan. Je artistieke tante heeft weinig geld, en zegt tegen je “kies maar een kunstwerk uit dat je mooi vindt, en dat mag je dan houden”. Eigenlijk geef je geen zak om die kunstwerken, dus kijk je snel rond en kies je zomaar een willekeurig kunstwerk. Je tante geeft jou iets wat dierbaar voor haar is, en waar zij van denkt dat jij het waardeert. Jij geeft er echter niets om, en het gevoel dat je tante heeft is dus totaal onterecht. Je houdt je tante dus eigenlijk gewoon voor de gek. Jij hebt iets van haar genomen, dat dierbaar is voor haar, zonder dat jij er iets om geeft. Ook niet echt netjes. Ook kan onzekerheid enorm jammer zijn. Ja, jammer ja. Wederom: stel, je werkt op een leuke plek met veel mensen van je eigen leeftijd. Daar werkt ook een hele leuke jongen/meid die je wel ziet staan. Maar omdat je zo onzeker bent durf je niet op haar af te stappen. Misschien vindt zij jou ook wel tof, maar heeft ze er geen flauw benul van. De kans dat jullie dan toch het ijs breken met elkaar is erg klein. Je hebt dus de kans laten lopen op een geweldige vrouw, en misschien wel een geweldig leven, alleen maar omdat je onzeker bent. Een ander voorbeeld zou kunnen zijn: je hebt enorm talent met het maken van grafische kunst (posters, logo’s etc.) en je zou gerust bij een multimedia design bedrijf kunnen gaan werken. Maar om je zo onzeker bent heb je niet het lef om je kunsten te vertonen en/of te verkopen waardoor je ontdekt kunt worden. Je loopt mooie kansen mis, omdat je onzeker bent. Onzeker zijn is niet iets waar je voor kiest, ook niet iets wat je leert of erft. Maar onzekerheid is wel vaak onterecht. Ik ken een meisje dat zeer knap is met een geweldig karakter, maar ze is enorm onzeker. Volledig onterecht, maar desalniettemin is ze onzeker. Hoe zou een ideale wereld eruit kunnen zien? Een wereld waarin we eerlijk kunnen over alles zonder dat dit nare gevolgen heeft. Een wereld waar talenten erkent kunnen worden omdat men durft deze te vertonen. Helaas bestaat die wereld niet. Ook heeft die ideale wereld nadelen, waarom onzekerheid soms juist iets goeds is. Iemand die een stalker wil zijn durft zijn handelingen niet uit te voeren. Je gaat niet zomaar one-night-stand aan met iedereen omdat je nu eenmaal sex lekker vindt. Sommige mensen vinden onzekerheid aantrekkelijk of zelfs sexy (of juist schattig). Onzekerheid zorgt er ook voor dat de beloning dubbel zo groot is wanneer we onze onzekerheid weten te doorbreken. Helaas zorgen onzekere mensen er ook voor dat het moeilijk is om te weten wanneer ze eerlijk tegen je zijn, omdat ze niet altijd eerlijk durven te zijn. Ze kunnen je voor de gek houden, en voorliegen. Niet omdat ze dit willen, of leuk vinden, maar omdat ze niet beseffen wat ze eigenlijk doen. Ze realiseren eigenlijk niet dat een smoes vaak een leugen is.

1 Reactie over “Onzekere mensen zijn onbetrouwbaar”

  • Nienke says:

    ik snap dat je het zo ziet. Ik ben zelf ook erg onzeker. Maar ik ben het niet eens met je eerste stellingen. Ik zou mijn tante niet zo teleur kunnen stellen. Ik zou toch de intresse proberen te wekken. Maar, ja misschien ben ik alleen zo? Verder snap ik wel dat het niet goed is om onzeker te zijn. Heel veel anderen in mijn klas vinden dat ik hele mooie verhalen kan schrijven. Maar elke keer als ik iets lees denk ik echt: die verhalen zijn zo mooi en aan die van mij zitten nog allemaal fouten. Ik zou het graag anders willen maar ik weet niet hoe.

Laat een reactie achter

Ga naar boven.