mens beste vriend

22 November, 2009

op dinsdag 17 november was ik gewoon met nero aan het spelen in de huiskamer. Nero is mijn stoere duitse herder van bijna 8 jaar oud. mijn maatje, en een leuk speelkameraadje. en hevig verliefd op de-bal-achterna-rennen. zo ook op woensdag. ik gooie de bal zoals gewoonlijk door de kamer, en mijn grote duitse herder racet erachteraan. maar glijd uit, en schuift zijlings tegen de tafelpoot van een nogal grote zware tafel. 1 klein piepje, en hup.. omhoog en rennen naar de bal toe. woensdag was nero toch een beetje stijfjes, en had moeite met opstaan. maar ja, wanneer hij dan om de hoek was kwam hij los en liep hij weer vlot. tegen de avond ging het echter steeds moeilijker, en 's nachts liep hij gewoon helemaal niet meer. donderdag bleek dat hij zijn achterpoten helemaal niet meer kon bewegen, en ook zijn poep liep er zo uit. dus ik belde toch maar de dierenarts en maakte een afspraak voor 1 uur. met heel veel moeite nero in mijn kleine corsa getild, want lopen kon hij niet meer. om 1 uur kwam ik aan bij dierenkliniek "den herd", en werd vriendelijke te woord gestaan door dokter sparreboom. ze keek eens goed naar nero, en al snel bleek dat het nieuws erg somber was. nero had een incomplete dwarslaesie op L3 samen met een bloedprop naast zijn zenuwbaan. een dwarslaesie onstaat wanneer een ruggewervel beschadigd is, en/of breekt, en daardoor de zenuwen binnenin de ruggewervel pletten/afknellen. een complete dwarslaesie komt simpelweg gewoon niet goed, een incomplete dwarslease komt soms voor een deel nog goed. nero kreeg ontstekingsremmers, pijnstillers, en een lichte narcose omdat er röntgenfoto's gemaakt moesten worden. dan was het een kwestie van mee naar huis nemen, er goed voor zorgen, en hopen dat het goedkomt. hij kreeg een katheder in, en die moest ik regelmatig leegmaken. de volgende dag even bellen. ik heb de hele nacht bij hem gezeten, en ben rond 7 uur even een paar uur op bed gaan liggen. vrijdag ochtend was er geen verschil te merken, alleen dat zijn urine wat schoner en helderder was geworden. zijn poep liep er zo uit, en zijn blaas moest ik handmatig legen, en dan regelmatig op z'n andere zij leggen. maar geen verbetering, dus de dierenarts maar weer gebeld. afspraak gemaakt voor half 4. daar kwam dokter ruud ons helpen, en hij was niet blij met het gebrek aan verbetering. uiteindelijk greep hij naar het laatste redmiddel wat alleen in echte noodgevallen word gebruikt, nero kreeg Solu delta cortef. dit zou de volgende ochtend enige verbetering moeten geven, anders was er geen redden aan. na 24 uur bestaat er namelijk ook de kans dat de zenuwen simpelweg afsterven en het niet meer doen. een hond die niet kan lopen, zijn ontlasting laat lopen, en verlamd is.... dat is geen leven voor een hond. zaterdag ochtend kwam ik beneden na een paar uurtjes op bed gelegen te hebben. geen verbetering, nero voelde niets, en kon nog steeds niets binnenhouden. opnieuw in de auto sleuren en naar de dierenarts. de prognose was zeer somber, en het werd na een lang gesprek duidelijk wat mijn kansen waren. nero zou de middag niet halen. hij kreeg een slaapmiddel, en daarna een middel dat zijn ademhaling stopt. het duurde een dik half uur voor het eindelijk zover was, en nero had niet veel zin om te gaan slapen, maar uiteindelijk sliep hij vredig, en werd het laatste middel toegevoegd. nero stierf vredig en rustig. nu ben ik mijn maatje kwijt, en mijn lieve hond is weg. maar hij is in zijn laatste uren geholpen door een lieve mooie vrouwelijk dokter (nero's favoriete sexe), en hij is rustig in slaap gevallen terwijl ik aan zijn oor zat te krabbelen. zijn lijdensweg is afgelopen, en ik hoop dat hij nu ergens vredig in de hemel wat katten op de kast zit te jagen, of een leuk teefje heeft gevonden. nu is het wat kil en koud in huis, maar in mijn hoofd vergeet ik hem toch nooit. Nero R.I.P. 1-1-2002 - 21-11-2009 589738256_5_vysk 589738504_5_PRnd 589739104_5_62qf

Laat een reactie achter

Ga naar boven.