Krijg de hik

7 April, 2010

'krijg de hik', een bekende uitdrukking. de hik is die irritante spastiche schok beweging in je borstkas waardoor je dat rare 'hik' geluidje maakt. best irritant, maar waarom hik je? waarom hik je? waardoor ontstaat het? waarom nou juist die beweging? waarom zou een glas water ofzoiets helpen? wat helpt nou echt? waarom hik je? een moeilijke vraag, want er komt veel kijken bij een hik. het is een ingewikkelde samenwerking van heel veel factoren en processen. hikken is een onspontane schokbeweging die ineens een een stuk van de lucht uit je longen omhoog perst. door de schok beweging bewegen je stembanden, en door de uitgeperste lucht ontstaan er trillingen die gedragen worden door je uitgeademde lucht. door de plotse schok treed er een alarm in werking, en sluit je strottenklopje zich, welke open geperst woord door de druk. al deze factoren hebben als resultaat; het hik geluid. waarom ontstaat het? oei... nog zo'n moeilijke :P. de hik is belangrijker dan wij mogelijk denken. de hik is een overblijfsel uit de periode dat wij als amfibieën het land gingen verkennen, vele miljoenen jaren geleden. zoals wikipedia heel duidelijk vertelt:
Onderzoekers van de Universiteit van Calgary stellen voor dat de hik een evolutionair overblijfsel is van onze vroegere amfibie-ademhaling; amfibieën als kikkers slikken lucht en water via een simpele motorreflex vergelijkbaar met onze hik. Bovendien blijken de zenuwbanen die de hik mogelijk maken al in de vroeg-embriotische fase aanwezig zijn, al voor de zenuwbanen die de normale ademhaling reguleren. De hik is dan een antecedent van de ingewikkelde longademhaling. Bij foetussen is de hik een normaal verschijnsel, en komt voor vanaf de 8e week van de zwangerschap. Naarmate de longen van de baby rijpen, neemt het hikken af. Te vroeg geboren baby's hikken relatief meer, tot zo'n 2,5% van de tijd, doordat hun longen bij de geboorte minder ontwikkeld zijn dan die van een voldragen pasgeborene. Twee belangrijke zenuwen die bij de hik zijn betrokken, zijn de nervus vagus en nervus phrenicus. Een aantal behandelmethodes is erop gericht de irritatie van deze zenuwen te onderbreken. De hik kan ook worden beschouwd als een myoclonus van het middenrif en de tussenribspieren, gevolgd door sluiting van de glottis (stemapparaat).
waarom die beweging? door het ritme stoornis die kan ontstaan, ontstaat er een verschil tussen de zenuwtrek beweging en het ritme van ademhaling en hartritme. dit ritme stoort het contact van de zenuwen, en zorgt voor een spastische samentrekking van het middenrif, welke de borstkas omhoog drukt. hierdoor word alls een beetje samengedrukt en word er lucht uit de longen geperst, en voila.. de hik beweging. zoals hierboven te lezen is, is dit voor een groot deel te danken aan de zenuwverbindingen die verantwoordelijk zijn voor de ademhaling. wanneer dit "anti ritme" ontstaat, krijg je als bijeffect een onwillekeurige samentrekking van bepaalde spiergroepen. er word ook weleens gespeculeerd dat dit licht een het tekort aan zuurstof in de lucht, of de afscheiding van een chemische stof in de longblaasjes, echter is bewezen dat dit hier niets mee te maken kan hebben. wat kun je er tegen doen? dat verschilt per persoon. in principe zou de oprekking van het middenrif vlies helpen om te contractie van de spiergroep tegen te gaan. net zoals bij een verkrampte spier moet je deze uitrekken, en verlengen. een goede manier om dit te doen is door heel diep in te ademen en je adem in te houden. dit zou in theorie je middenrifvlies oprekken en de spieren hieraan uitrekken, waardoor samentrekking minder makkelijk word gemaakt. wanneer deze neit kan samentrekken, of de onwillekeurige zenuwtrek word onderbroken zal het anti-ritme zich loslaten, en de zenuw zich herstellen aan de impulsen die vanaf de longen en de ademhaling komen. echter is gebleken dat dit niet altijd het geval hoeft te zijn. andere opties zouden zijn: Adem inhouden (eventueel tijdens het drinken van een kleine hoeveelheid water) (Laten) schrikken Ademen in een zak Valsalva-manoeuvre, met mond en neus dicht proberen uit te ademen (Gebeurt automatisch bij het tillen van iets dat bijzonder zwaar is.) minder bekende opties zijn dan: Aan de tong trekken De huig met een lepel omhoog duwen IJs eten of met ijswater gorgelen Ruiken aan ammonia of ether (pas op: gevaarlijke stoffen) Ontspannen en een aantal malen diep ademhalen ik heb ze zelf niet getest, maar volgens sommige zouden ze kunnen werken. bij mijzelf werkt het het beste om heeeeeeel diep in te ademen, en dit zolang mogelijk vast te houden. wat bij een ander werkt zou verschillend kunnen zijn, vooral omdat een middenrif vlies, en middenrif spier iets langer of korter kan zijn dan die van mij. wat je ook doet, luister er niet naar wanneer een grapjas zegt dat je water via je neus moet drinken, je krijgt de meest hilarische taferelen, maar niet wanneer jij degene bent die moet niezen met water in je neus.

Laat een reactie achter

Ga naar boven.