it’s a ‘retard’s’ world

20 November, 2009

mensen met het down syndroom hebben het erg goed, misschien zelfs wel een beetje TE goed.... misschien tijd om eens te kijken waar we het over hebben... allereerst zullen we een simpele kijk moeten geven op het hele concept van "down syndroom". daarom is hier een stukje text van wikipedia waar je goed kunt lezen wat het nu is:
Het syndroom van Down of Downsyndroom is een aangeboren afwijking die gepaard gaat met een verstandelijke beperking, typerende uitwendige kenmerken en bepaalde medische problemen, en die veroorzaakt wordt, doordat het erfelijk materiaal van chromosoom 21 in drievoud voorkomt (in plaats van in tweevoud). Vroeger werd wel gesproken van mongoloide idiotie of mongolisme, en nog steeds worden mensen met het syndroom van Down soms denigrerend aangeduid met mongool...... bron: Syndroom van Down - Wikipedia
laten we even voorop stellen dat het syndroom van down NIET monogliede mag worden genoemd, en een mongooltje betekente wel hetzelfde, maar is erg beledigend. net zoals "een zwarte" beledigend is voor iemand met een donkere huid. we noemen deze mensen: mensen met het syndroom van down, of we zeggen: mensen met tri 21 afwijking. mensen met down zijn er genoeg in nederland, in brabant hebben we een stichting (amarant) die zeer uitgebreide en specialistische zorg geeft aan deze mensen. deze mensen gaan regelmatig naar buiten, activiteiten ondernemen, zwemmen, eten, feestjes, etc.etc. nou ben ik van mening dat deze mensen ook wel een beetje TE verwend worden. de eerste gedachte is nu waarschijnlijk: "ja, maar deze mensen zijn wel ziek hoor!". en daar heb je gelijk in, deze mensen hebben een afwijking, en hebben niet voor niets deze speciale zorg nodig. ik ben ook blij dat deze zorg er is voor hen! echter... er is bewezen dat deze mensen niet de cognitieve capaciteit hebben om te beseffen dat ze anders zijn, of dat ze "ziek" zijn. en dat is maar goed ook, want dan zouden ze allemaal heel ongelukkig zijn. het zijn mensen met een bijzonder laag IQ, en beseffen heel veel dingen niet. zo zijn er gevallen geweest die niet besefte dat pijn een teken is dat er iets mis is, en die dat gewoon ook niet aangaven. in praktisch alle gevallen zal iemand met down niet beseffen dat hij/zij het heeft. daarbij komt dat deze mensen met een niveau werken zoals een kind van van 5 of jonger, dus simpele dingen zijn geweldig leuk voor hen. tekenfilms zijn geweldig, en dingen zoals een scheet of boer is hilarisch, ze zijn ook vaak makkelijk blij te maken met bepaalde muziek. deze mensen gaan daarom vaak op activiteit, wat ik goed vind, ze komen niet vaak buiten, en wanneer ze dan naar buiten mogen moeten ze ook iets leuks kunnen gaan doen. maar wat toch wel een beetje ver gaat, is dat de ene activiteit dan nog duurder moet zijn dan de andere. zo hebben veel patienten van amarant al heel vaak hun favoriete speler in het voetbalteam ontmoet, of hun favoriete zanger. voor zulke figuren is het natuurlijk ook een goede publiciteits stunt om met deze mensen op de foto te gaan, wat weer in voordeel werkt voor amarant. maar waarom krijgen zij AL die extra's, en wij niet? omdat wij er voor kunnen werken? omdat wij slimmer zijn? omdat wij wel "normaal" zijn? onzin... mensen met down kunnen ook een beetje werken, en vinden dit soms ook echt super leuk. bezig zijn of creatief zijn vinden ze vaak helemaal geweldig. dat wij slimmer zijn? nou.... ik ben liever vrolijk en tevreden met een lege kartonnen doos, dan dat ik lop te zeiken en klagen wanneer er weer iets is in de wereld waar ik het niet mee eens ben. wat dat betreft is geluk ECHT met de domme (met alle respect naar de mensen met down... maar zo is het gezegd nu eenmaal). wij zijn wel "normaal"? ach... normaal is een relatief begrip, niemand is echt normaal. we zijn allemaal een beetje raar op onze eigen manier, de een wat erger dan de ander. ik heb mijn favoriete zanger nog nooit ontmoet, en ik heb ook nog nooit met frans bauer op de foto gemogen (gelukkig), en ik ga niet 1 keer per jaar op een speciale vakantie die helemaal tot in de details geregeld is. ik begrijp volledig dat mensen proberen om mensen met down een zo goed mogelijk leven te geven. ik steun ze zelfs daarin! maar ik vind wel dat men soms erg overboord gaat met alle privileges die deze mensen krijgen. alle extra's en bijzonder speciale dingen gaan soms wel een beetje erg ver. voor de rest ben ik gewoon blij dat een goed-georganiseerd netwerk zoals amarant bestaat in brabant.

Laat een reactie achter

Ga naar boven.