ieder zijn heug

17 September, 2009

vandaag hadden wij (project groep van school) een afspraak bij een fabrikant van zonweringen etc. het doel was om een oog te krijgen van deze markt, en dit te gebruiken in ons school project omgaande een fictief zonweringen bedrijf dat marktonderzoek doet naar het lanceren van een nieuw product. tijdens het rondwandelen daar, sprak ik 1 van mijn mede scholieren. ze vertelde hoe zij neerkijkt op de mensen die daar met een mavo diploma (of minder) werkzaamheden verichtten die niemand anders zou willen doen. op dat moment kon ik me daar wel in vinden, een echte boeiende carriere optie is het inderdaad niet bepaald. vanavond sprak ik op de sportschool iemand die het hier toevallig ook over had. hij vertelde hoe hij merkt dat mensen op hem neerkijken omdat hij in een distributie centrum werkt als orderpicker. dit staat bekent als het makkelijkste "ongeschoolde werk" dat je kunt vinden, en staat ook bekent als 1 van de grootste rotbanen die je kunt hebben. echter vertelde hij hoe hij over zijn werk denkt, en hoe hij ertegenaan kijkt. en ik merkte dat deze man zijn werk echt leuk vind, hij heeft serieus plezier in zijn werk. hij staat elke dag met een goed gevoel op, gaat graag werken, en kan bijna niet wachten tot de volgende dag. wat is dan belangrijker? werk doen waar je echt gelukkig van word? of werk doen waarvoor je jarenlang gestudeerd hebt, en wat misschien toch niet in je straatje ligt? ik begreep tijdens het gesprek wel dat deze man misschien niet zo veel geld verdient, en ook geen interessante loopbaan gekozen heeft, maar toch iets heeft gevonden in zijn werk wat maar heel weinig mensen oprecht hebben gevonden: plezier. ik kan alleen maar hopen dat mijn studiekeuze mij uiteindelijk bezorgd op een plek waarvan ik ooit kan zeggen dat ik daar met oprechte mening van geniet. zoals confiscus zei: "zodra je werk doet wat je niet als werk ziet, hoef je nooit meer te werken".

Laat een reactie achter

Ga naar boven.