geloof het of niet

27 September, 2009

bijna dagelijks worden we geconfronteerd met definitieve keuzes. de een wat groter dan de ander. soms sta je te twijfelen of je een bepaald type vla wel of niet koopt, andere keren kun je beslissen over een carriere, of een nieuwe auto. veel beslissingen zijn definitief, zelfs het kopen van een pak vla is definitief, tenslotte kun je het na gebruik niet terug brengen met de claim "tja... ik wou toch eigenlijk die andere". toch zijn er van die beslissingen waar je je hele leven op beoordeelt kan worden, terwijl ze juist niet definitief hoeven te zijn. maar ook op dat gebied zijn er uitzonderingen. hetero, lesbisch of homo zijn, is geen keuze... je bent het of je bent het niet. iemand die ontdekt dat hij niet verliefd is op vrouwen, maar wel op mannen kan homo zijn, en daar op dat moment achter komen. dit is geen keuze die je maakt, dit is een realisatie van een al bestaand feit. je studie keuze is weer wel een keuze, maar ook een keuze die voor sommige al lang geleden besloten was. zo is mijn broer altijd een denker geweest, iemand die graag verder keek dan zijn neus, en daarbij ontdekte dat logaritmisch denken voor hem makkelijk was. hij heeft economie gestudeerd, en met succes zijn carriere op voeten gezet. voor hem was de studie keuze WEL een keuze, maar ook een keuze die eigenlijk al gemaakt was voor hij het doorhad. dit was dus ook een soort realisatie van een bestaand feit. religie echter is een heel gevoelig, en uniek onderwerp. voor sommige is religie iets dat lang geleden gekozen werd. zo zijn er veel moslims die vinden dat hun kinderen MOETEN geloven in hun religie, dit gebeurt ook bij boedhisten, en christen etc. toch is religie een keuze, hoe je het ook wend of keert. de basis van een religie is om mensen te helpen, om mensen een bron van hoop en warmte te geven. wanneer iemand zich heel rot voelt, is het vaak heel fijn als je met iemand erover kunt praten, sommige mensen praten dan graag tegen een geliefde... andere praten liever tegen een denkbeeldig persoon dat net zo aandachtig luistert (god). mensen zijn van nature kudde dieren, wij vinden het daarom ook fijn om een sociale omgeving te hebben, en daarbinnen een bepaalde status te hebben. een religie kan mensen met dezelfde intresses en geloven samenbrengen, waarin je dus meteen lid bent van een sociale kring. je hoeft dus niet noodzakelijk te geloven in god, misschien vind je het gewoon fijn om ergens bij te horen, of om mensen om je heen te hebben. hoe dan ook, de basis van een religie is om mensen steun te geven wanneer ze het nodig hebben, acceptatie te bieden over hun innerlijke strijden, respect te geven voor hun diepste geheimen etc.etc. ikzelf? ik ben atheist, ik geloof niet dat er een oppermachtig wezen is. echter, ik geloof WEL dat mensen die een geloof op de juiste manier gebruiken, daar juist aan doen (daar valt die bureaucratische houding van het vaticaan dus niet onder). wanneer jij je prettiger voelt door je aan te sluiten bij een geloof, of wanneer de gedachte van een oppermachtig wezen dat altijd naar je luistert jouw een fijn gevoel geeft, dan moet je dat doen. ikzelf vind het niet zo fijn om te bedenken dat er iemand is die altijd over mij waakt, ik sta graag op eigen benen, en dit heeft mij gelukkiger gemaakt dan toen ik nog genoodzaakt was om te geloven (vanuit huis). daarom weet ik dat ik het juiste doe, want ik doe datgene dat mij gelukkig maakt. wanneer iemand niet meer gelukkig is dankzij zijn/haar geloof, ben je fout bezig. ik ben atheist, maar ik ontmoet liever iemand die zeer gelovig is en gelukkig, dan iemand die geloof afzweert en ongelukkig is. je moet doen wat je gelukkig maakt, voor jou is dat misschien geloven, voor een ander misschien niet. wat je ook kiest; zolang je maar doet wat het beste is voor jou, wat je beweegreden dan ook mag zijn!

Laat een reactie achter

Ga naar boven.