de glimlach van een kind…

7 October, 2009

andre hazes schreef er al een lied over, en er zijn reclame bureau's die dit ook gebruikt hebben. de aanstekelijkheid van een lach. vandaag liep ik buiten, en er kwam een vrouw mijn kant op met een kinderwagen. toen ik vlakbij was, stopte ze om iets uit de tas te pakken, waardoor de tijd hoe lang het duurt om haar te passeren groter word. als een man met een behoefte om ook ooit vader te worden, keek ik in de kinderwagen, en zag daar een lief klein babytje. ik gok dat ze ongeveer 6 maanden geweest zou zijn. bij het zien van mijn gelaat begon ze ineens te glimlachen, wat al snel veranderde in een hele vrolijke en uitbundige schatterlach. wat de reden daarvan was zal me een worst wezen, maar het was gewoon zo lief en zo schattig dat ik spontaan een grote glimlach op mijn gezicht kreeg. toen ik mijn hoofd oprichtte zag ik dat de vrouw (waarschijnlijk de moeder) mij aankeek, en mijn glimlach stapte over op haar gezicht. zodra ze mijn vrolijke gezichtsuitdrukking zag, begon ze zelf ook te glimlachen. een stukje verder op liep een wat oudere vrouw, en ik zat nog steeds met het plaatje van die baby in mijn hoofd. dus terwijl ik vriendelijke mijn hoofd knikte naar de oudere vrouw kon ik het niet tegenhouden dat ik nog steeds hartelijk moest lachen om dat lieve kleine kindje. de oudere vrouw die vriendelijk " 'morgen" zei, zag mijn glimlach en kreeg zelf ook een lach op haar mond. later die dag liep ik even bij subway binnen voor mijn lunch, en terwijl ik in de rij stond , stond er een vrouw voor mij een kleuter in haar armen. de kleuter had ze zo vast dat zijn gezicht naar mij toe was (hij keek dus naar achteren in principe), met zijn jonge armen stevig om de nek van de moeder. het kleuter lachte vriendelijk naar me, en ik lachte terug. mijn ondeugende kinderlijke geest begon op te spelen, en ik kon het niet laten om even een gekke bek te trekken. het kind begon hartelijk te lachen, en trok zelf ook een gekke bek. de moeder die het in de gaten had lachte vriendelijk, de vrouw achter de balie kreeg een verlegen lach op haar gezicht, en het buitenlandse stelletje achter me moesten ook even lachen. zo zie je weer hoe aanstekelijk een lach kan zijn. en ik hoop dan eigenlijk ook dat mijn lach op die dag zich verspreid heeft door heel tilburg heen, en dat er heel veel mensen zijn die eventjes een vrolijke lach op hun gezicht hadden dankzij die lieve baby, of die ontdeugende kleuter (en ik).

Laat een reactie achter

Ga naar boven.